Helden Magazine

Ongeveer een jaar geleden, kreeg ik een e-mail van het Helden Magazine. De vraag was of ik een interview en een fotoshoot wilde doen. Ik was gelijk enthousiast en mailde terug dat ik heel graag erbij wilde zijn!

 

Een paar weken later werd ik verwacht bij de ICE Bar in Amsterdam. Ik mocht gaan zitten op een kruk en toen kwam er een mevrouw, zij kwam mijn make up doen. Na een tijdje wachten mocht ik de ijskou in! Hier stond iemand klaar met een camera en nog wel drie mensen die hem hielpen.

 

Na de fotoshoot, ging ik weer naar de warmte. Hier stond een aardige mevrouw met een kladblok en zij ging vragen aan mij stellen. We hadden een heel leuk gesprek en ik vind het artikel super goed geschreven!

 

Lees hieronder mijn interview!

 

Wat vinden jullie ervan? En hoe vinden jullie de foto?


MICHELLE DEKKER

18 maart 1996 snowboardster op de parallelslalom en -reuzenslalom

 

Mensen kennen mij als jongste Nederlandse deelnemer op de Olympische Spelen in Sochi.

“Ik ben vrij nuchter, maar toen ik daar als zeventienjarig broekie tussen sporters als Ireen Wüst en Sven Kramer liep, vond ik dat toch wel speciaal. Ik keek altijd naar ze op tv, nu liep ik naast ze tijdens de sluitingsceremonie. Ik had nooit verwacht dat ik me überhaupt al zou kwalificeren.”

 

Voorsprong of achterstand?

“Als ik nu in het circuit rondkijk, ben ik nog steeds de jongste en bijna net zo goed als mensen die eind twintig zijn. Ik was zeven toen ik voor het eerst op een snowboard stond. Samen met mijn broer Davy zat ik op wedstrijdskiën, maar mijn gymleraar vroeg of we mee gingen snowboarden in Zoetermeer. We vonden het leuk en bleken er talent voor te hebben. Toen zijn we geswitcht. Mijn vader schafte een camper aan. Op vrijdagmiddag vertrokken we met zijn drieën naar de bergen. Mijn broer en ik sliepen in de auto, zodat wij de volgende dag konden presteren. Mijn vader sliep overdag. Zondag na de wedstrijd reden we weer terug, zodat mijn broer en ik maandag weer netjes op school en mijn vader op zijn werk konden verschijnen. Door al die wedstrijdervaring die ik als kind heb opgedaan, heb ik misschien wel een voorsprong. Mijn vader is nu mijn materiaalman. Mijn broer snowboardt nog steeds, heeft ook al aan een paar World Cups meegedaan.”

 

Nicolien Sauerbreij of Michelle Dekker?

“Toen ik als jong meisje begon, was zij mijn voorbeeld. Ik zat voor de televisie toen Nicolien olympisch goud won. Later werd ze mijn concurrent. Ik had nooit contact met Nicolien. Ze was altijd met haar team, haar vader en zus en trainde voor zichzelf. Ik las in een interview dat ze het fijn vindt dat er een opvolger is en de sport blijft bestaan in Nederland. Ik hoop die later ook te hebben. Ik vind 34 een mooie leeftijd om te stoppen, dan heb ik vier Olympische Spelen meegemaakt en hopelijk een gouden medaille in mijn bezit.”

 

Wie mij beter maakt is...

“Ik train met de olympisch kampioene, de Zwitserse Patrizia Kummer. Zij heeft zoveel ervaring en rijdt anders dan ik. Zij gaat strakker om de paaltjes. Daar leer ik veel van. In mijn allereerste World Cup-wedstrijd reed ik tegen haar in de finale. Ik verloor maar op vijftienhonderdste van een seconde. Ze is dus zeker te verslaan!”

Commentaar schrijven

Commentaren: 0